.

اقتصاد رایانش ابری

کاربران رایانش ابری میتوانند از هزینه سرمایه ای لازم برای خرید سخت افزار و نرم افزار و خدمات دوری کنند، زیرا آنها تنها برای آنچه که استفاده میکنند به عرضه کنندگان پرداخت می کنند و هزینه اولیه ای برای خرید تجهیزات به آنها تحمیل نمی شود. 

اقتصاد رایانش ابری
کاربران رایانش ابری میتوانند از هزینه سرمایه ای لازم برای خرید سخت افزار و نرم افزار و خدمات دوری کنند، زیرا آنها تنها برای آنچه که استفاده میکنند به عرضه کنندگان پرداخت می کنند و هزینه اولیه ای برای خرید تجهیزات به آنها تحمیل نمی شود. 
سایر مزایای اقتصادی این شیوه اشتراک زمانی در ارائه منابع رایانشی عبارتند از: موانع ورود به بازار کمتر، هزینه و زیر ساخت اشتراکی، سربار مدیریتی کمتر و دسترسی سریع به طیف وسیعی از برنامه های کاربردی.
عموما کاربران می توانند در هر زمانی قراردادشان را پایان دهند (و به این وسیله از ریسک و عدم قطعیت در نرخ بازگشت سرمایه بکاهند) و غالبا سرویس ها زیر پوشش یک قرارداد سطح سرویس با جریمه های مالی قرار می گیرند.
بنا به گفته نیکلاس کار، اهمیت راهبردی (استراتژیک) فناوری اطلاعات با استاندارد شدن و ارزان تر شدن آن کاهش می یابد. 
او استدلال میکند که تغییر الگو واره رایانش ابری شبیه به جایگزینی ژنراتور های مولد برق با شبکه های توزیع برق است که در اوایل قرن بیستم رخ داد.
اگر چه کمپانی ها ممکن است بتوانند هزینه های پیش پرداختی سرمایه ای را حذف کنند اما در مورد هزینه های عملیاتی کاهش چندانی صورت نمیگیرد و ممکن است در عمل هزینه های عملیاتی افزایش یابند.
در مواردی که هزینه های سرمایه ای نسبتا کوچک باشند یا سازمان انعطاف پذیری بیشتری در مورد هزینه های سرمایه ای نسبت به هزینه های عملیاتی داشته باشد، از دیدگاه مالی رایانش ابری انتخاب مناسبی نخواهد بود.
سایر عواملی که بر میزان کاهش هزینه بالقوه استفاده از رایانش ابری تاثیر می گذارند عبارتند از میزان بازدهی مرکز داده های کمپانی در مقایسه با فروشندگان رایانش ابری، هزینه های عملیاتی فعلی کمپانی، میزان پذیرش و استفاده از رایانش ابری و نوع کاربردی که باید در ابر میزبانی شود.

ساختار مدل

معماری

معماری سامانه های نرم افزاری دست اندر کار در ارائه رایانش ابری عموما شامل اجزایی است که با یکدیگر از طریق رابط برنامه نویسی نرم افزار معمولا وب سرویس ارتباط برقرار می کنند.
این طراحی شباهتی با فلسفه یونیکس دارد که در آن چند برنامه مختلف که هر یک کاری را به خوبی انجام می دهند، با یکدیگر از طریق واسط های جهانی کار میکنند. 
پیچیدگی کنترل می شود و سامانه های حاصل مدیریت پذیر تر از همتاهای یکپارچه خود هستند.

لایه ها

کاربر 

کاربر رایانش ابری متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که برای تحول برنامه های کاربردی از ابر استفاده می کند و یا آنکه به طور ویژه تنها برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده است که در هر دوی موارد بدون وجود ابر بی استفاده باشد. 
مثال: رایانه ها، تلفن ها و سایر دستگاه ها، سیستم عامل ها و مرورگر های وب

برنامه های کاربردی 

سرویس های برنامه کاربردی ابری یا "نرم افزار به عنوان سرویس"، نرم افزار را به صورت سرویس روی اینترنت تحویل می دهند و بدین وسیله نیاز به نصب نرم افزار روی رایانه های مشتریان را از بین می برند و نگهداری و پشتیبان را ساده تر می سازد.
ویژگی های اصلی این سرویس ها عبارتند از:
  • دسترسی و مدیریت نرم افزار تجاری از طریق شبکه
  • فعالیت هایی که از سوی مراکزی اداره میشوند و نه در مکان هریک از مشتریان و در نتیجه مشتریان میتوانند از راه دور و از طریق وب به برنامه ها دسترسی داشته باشند.
  • مدل تحویل نرم افزار به مدل یک به چند (یک نسخه در حال اجرا از برنامه - مدل چند مستاجری) نزدیک تر است تا مدل یک به یک.
  • بروزرسانی و ارتقای نرم افزار به صورت مرکزی اداره می شود و نیازی به بارگیری (دانلود) وصله ها یا ارتقا دهنده ها را برطرف می سازد.

بستر 

سرویس های بستر ابری یا "بستر به عنوان سرویس" (PaaS) بستر رایانشی و یا پشته راهکار که اغلب روی زیر ساخت ابری اجرا شده و برنامه کاربردی ابری را تغذیه می کند را بصورت سرویس ارائه می دهد. 
سرویس بستر ابری استقرار برنامه های کاربردی را بدون هزینه و پیچیدگی خرید و مدیریت لایه های نرم افزاری و سخت افزاری زیرین آسان می سازد.

زیر ساخت 

سرویس های زیر ساخت ابری یا "زیر ساخت به عنوان سرویس" (IaaS) زیر ساخت رایانه ای را که عموما یک بستر مجازی است را بصورت سرویس ارائه می دهند.
کاربران به جای خرید سخت افزار و نرم افزار و فضای مرکز داده (دیتا سنتر) و یا تجهیزات شبکه، همه این زیر ساخت ها را بصورت یک سرویس کاملا برونسپاری (Outsource) شده می خرند.
صورتحساب سرویس معمولا بر اساس مدل رایانش همگانی (Utility Computing) و میزان منابع مصرف شده صادر می شوند و بنا بر این هزینه منعکس کننده میزان فعالیت است.
این شیوه در واقع تکامل یافته مدل عرضه سرور های خصوصی مجازی است.

سرور

لایه سرور ها متشکل از سخت افزار و نرم افزاری است که مخصوصا برای تحویل سرویس های ابر طراحی شده اند.
به عنوان مثال می توان از پردازنده های چند هسته ای و سیستم عامل های ویژه ابر نام برد.

ویژگی های کلیدی رایانش ابری

از دیدگاه سخت افزاری رایانش ابری در مقایسه با فناوری های مشابه قبلی سه جنبه جدید دارد:
  • از بین بردن نیاز به سرمایه گذاری پیشاپیش برای منابع فناوری اطلاعات.
شرکت های تجاری می توانند در اندازه کوچکتر کارشان را آغاز کنند و بر اساس نیاز در زمان دلخواه منابع سخت افزاری مورد نیاز خود را افزایش یا کاهش دهند.
  • امکان پرداخت برای استفاده از منابع فناوری اطلاعات در واحد های زمانی کوتاه مدت نیاز آن منبع. 
(مثال: برای پردازشگر در واحد ساعت، یا برای رسانه های ذخیره سازیدر واحد روز)
  • ایجاد تصور و توهم دسترسی به منابع نامحدود فناوری اطلاعات در زمان تقاضا و در نتیجه، از بین بردن نیاز کاربر به برنامه ریزی تدارک منابع فناوری اطلاعات برای مصارف آینده.
مزایای اصلی رایانش ابری عبارتند از :

چابکی :

کاربر می تواند در زمان نیاز میزان منابع مورد ایتفاده را کاهش یا افزایش دهد.

هزینه :

ادعا میشود که این فناوری هزینه ها را به میزان زیادی کاهش می دهد و هزینه سرمایه ای را به هزینه عملیاتی تبدیل می کند.
این به تظاهر موانع ورود به بازار را کاهش می دهد، زیرا رایانش ابر، مشتریان را از مخارج سخت افزار، نرم افزار و خدمات و همچنین از درگیری با نصب و نگهداری نرم افزار های کاربردی به شکل محلی میرهاند.
همچنین هزینه توسعه نرم افزاری را کاهش داده و فرآیند را مقیاس پذیر می نماید.

نابستگی به دستگاه و مکان :

کاربران می توانند در هر مکانی و با هر دستگاهی (مثل PC یا تلفن همراه) بوسیله ی  یک مرورگر وب از راه اینترنت به سامانه دسترسی داشته باشند.

چند مستاجری :

این ویژگی امکان به اشتراک گذاری منابع و هزینه ها بین گروهی از کاربران را بوجود می آورد و بدین وسیله موارد زیر را امکان پذیرد:
متمرکز سازی زیر ساخت ها در مکان هایی با هزینه کمتر (مثل مکان هایی با هزینه برق یا قیمت زمین کمتر)
افزایش بکارگیری و کارایی برای سامانه هایی که در اغلب مواقع بیش از 10 تا 20 درصد بکارگیری نمی شوند.

قابلیت اطمینان :

در صورتی که از سایت های چند گانه استفاده شود قابلیت اطمینان افزایش می یابد.
مقیاس پذیری : کاربران می توانند در زمان تقاضا و به صورت دینامیک منابع را تدارک ببینند و نیازی به تدارک پیشین برای زمان های حداکثر با مصرف منابع نیست.

امنیت :

به دلیل تمرکز داده ها و منابع امنیتی بیشتر و پیچیده تر امنیت افزایش می یابد، اما نگرانی ها به دلیل از دست دادن کنترل روی داده های حساس همچنان پا برجاست.
امنیت در رایانش ابری اغلب بیشتر یا برابر با سیستم های سنتی می باشد، زیرا ارائه دهندگان رایانش ابری به منابع اختصاصی امنیتی دسترسی دارند که بیشتر مشتریان از عهده خرید این منابع بر نمی آیند.

نگهداری :

به دلیل عدم نیاز به نصب بنامه های کاربردی برای هر کاربر نگهداری آسانتر و با هزینه کمتر انجام میشود.
شرکت هایی که سکوهای خودشان را پیاده سازی و اجرا می کنند ، باید زیر ساخت های سخت افزاری و نرم افزاری خودشان را خریداری و نگهداری نمایند و کارمندانی را برای مراقب از سیستم استخدام کنند، همه اینها می تواند پر هزینه و زمان بر باشد، برای استفاده از خدمات رایانش ابر کافی است و می تواند نتایج را با دیگران به تشریک مساعی بگذارد.

سنجش پذیری :

منابع در رایانش ابری باید قابل اندازه گیری باشند و لازم است که میزان مصرف منابع برای هر کاربر و هر منبع بر اساس واحدهای ساعتی، روزانه، هفتگی، ماهانه اندازه گرفت.

مدل های پیاده سازی 

ابر عمومی (Public cloud)

ابر عمومی یا ابر خارجی توصیف کننده رایانش ابری در معنای اصلی و سنتی آن است.
سرویس ها به صورت دینامیک و از طریق اینترنت و در واحد های کوچک از یک عرضه کننده شخص ثالث تدارک داده می شوند و عرضه کننده منابع را به صورت اشتراکی به کاربران اجاره می دهد   (Multy tenancy) و بر اساس مدل رایانش همگانی و مشابه صنعت برق و تلفن برای کاربران صورتجلسه می فرستند.

ابر گروهی (Cloud Group)

ابر گروهی در جایی به وجود می آید که چندین سازمان نیاز های یکسان دارند و به دنبال این هستند که با به اشتراک گذاردن زیر ساخت از مزایا رایانش ابری بهره مند گردند.
به دلیل اینکه هزینه ها بین کاربران کمتری نسبت به ابرهای عمومی تقسیم می شوند، این گزینه گران تر از ابر عمومی است اما میزان بیشتری از محرمانگی، امنیت و سازگاری با سیاست ها را همراه می آورد.
نمونه یک ابر انجنی"ابر گو گوگل" (Gov Cloud) است.

ابر آمیخته (Cloud mixed up)

یک ابر آمیخته متشکل از چندیدن ارائه دهنده داخلی و یا خارجی، گزینه مناسبی برای بیشتر موسسات تجاری می باشد. 
با ترکیب چند سرویس ابر کاربران این امکان را می یابند که انتقال به ابر عمومی را با دوری از مسائلی چون سازگاری با استاندارد های شورای استاندارد های امنیت داده های کارت های پرداخت آسانتر سازند.

ابر خصوصی (Private cloud)

ابر خصوصی یک زیر ساخت رایانش ابری است که وسط یک سازمان برای استفاده داخلی آن سازمان به وجود آمده است.
عامل اصلی که ابر های خصوصی را از ابر های عمومی تجاری جدا می سازد، محل و شیوه نگهداری از سخت افزار زیر ساختی ابر است.
ابر خصوصی امکان کنترل بیشتر بر روی تمام سطوح پیاده سازی ابر (مانند سخت افزار، شبکه، سیستم عامل، نرم افزار) را فراهم می ساز.
مزیت دیگر ابر های خصوصی امنیت بیشتری است که ناشی از قرارگیری تجهیزات در درون مرزهای سازمان و عدم ارتباط با دنیای خارجی ناشی می شود. 
اما بهره گیری از ابر های خصوصی مشکلات ایجاد و نگهداری را به همراه دارد.
یک راه حل میانه برای دوری از مشکلات ابرهای خصوصی و در عین حال بهره مند شدن از مزایای خصوصی، استفاده از ابر خصوصی مجازی است.
ابر خصوصی مجازی IPSec امکان پذیر است. 
(به عنوان نمونه می توان از ابر خصوصی مجازی آمازون نام برد.)
 
كلمات كليدی: کلود، رایانش ابری، رایانش ابری چیست، سرور مجازی، سرور ارزان، سرور رایگان، خدمات رایانش ابری

مقالات مرتبط

SIGMACloud

SIGMACloud

شرکت سیگما ITID در سال 1383 تاسیس شد. طی 15 سال فعالیت، سیگما عمدتا بر طراحی، توسعه و استقرار پورتال سازمانی، خدمات آنلاین و محصولات و خدمات محاسبات ابری تمرکز داشت. ما به 150+ سازمان و شرکت های بزرگ در ارتباطات مخابراتی، بانکی، پرداخت و صنایع دولتی برای دستیابی به اهداف خود کمک کردیم.